alblas.be » Al gemeen

Stilte != uitblijven van geluid

Martijn Alblas — Fri, 21 Sep 2012 07:26:01 +0000

In mijn rechteroor klinkt het gesuis van rubber over het asfalt van de N3. Links van mij hoor ik de stilte. Niet als het uitblijven van geluid, maar als een actieve, aanwezige stilte. De stilte van het wateroppervlak, de stilte van geen mensen (of honden) in de buurt, de wind-stilte. Misschien loopt het parallel met het verschil tussen iets vergeten en iets bewust niet herinneren.
“Stilte” – wat een ellendig gekozen woord overigens, met die harde T – klinkt altijd een beetje saai. Er is dan niks te horen. Mensen worden gek als ze geen muziek in de auto hebben. Maar stilte moet je denk ik meer zien als iets omarmbaars. Iets waar je leegte mee kunt vullen. Enjoy the silence!

Maar wat is stilte als het niet een negatieve vorm van geluid is? Dan is stilte een mogelijkheid waarbinnen je dingen kunt horen (jezelf?) die je niet hoort als het niet stil is.

112+

Martijn Alblas — Wed, 08 Feb 2012 15:44:30 +0000

1-1-2… daar red je levens mee – is een ieder bekend. Onlangs kwam daarbij:
1-1-4… red een dier – tsja. Maar binnenkort komt -ein-de-lijk- ook:
1-1-1… meld een Roemeen* en dan zul je zien dat we ook niet meer lang hoeven te wachten op:
1-1-3… voor een homo, les- of bie
1-1-5… bij een boerka om het lijf
1-1-6… voor eten zonder vork of mes
1-1-7… als mensen geen handen willen geven
1-1-8… als er iemand europees vlagt
1-1-9… voor + 130 km/u over de wegen
1-1-10… illegaal gezien

* Idd. je reinste racisme

X

Martijn Alblas — Tue, 15 Nov 2011 16:04:59 +0000

(Een reactie op deze FB-post)

Een vriend van mij heeft iets met mensen die hun armen weid uitspreiden: om te zwaaien, om te balanceren, omdat ze te veel ijzer in het bloed hebben, om te provoceren, om wat voor reden dan ook; het resulteert bewust of onbewust in een Jezusfiguur.

Als je er op gaat letten komt die pose keer op keer terug, bijvoorbeeld in films. Maar niet alleen het beeld van Jezus als pose, maar ook als karakter. In ieder verhaal, in iedere film zit iets wat te herleiden is op Christus. De (anti-)held van een film kan dat heel goed zijn, maar het zou ook zomaar een onopvallend sleutelfiguur kunnen zijn.

Die gedachte is wat betreft terug te leiden op de idee dat ieder verhaal bewust of onbewust wijst op een onderliggend verhaal. Tijdens deze toespraak legt Tim Keller uit hoe J.R.R. Tolkien C. S. Lewis ervan probeerde te overtuigen dat het christendom geloofwaardig was:

Click here to view the embedded video.

v.a. 24.30

re-bel

Martijn Alblas — Fri, 30 Oct 2009 09:19:15 +0000

Toen (dit) zich gisteren in onze voortuin afspeelde moest ik denken aan een andere keer dat het in onze buurt wemelde van de supporters en hooligans. Ik fietste richting een flinke groep reuzen die van mij afliep. Voordat het moment kwam dat ik ze in zou halen dacht ik: laat ik mijn versnelling maar een tandje hoger zetten; daar moet ik rap langs. En dus draaide ik aan het linker wieltje naast het handvat op mijn net nieuwe fiets. Daar zat echter niet de versnelling, maar mijn bel. Een lief Ping schalde dus door die bewuste avond en een dozijn kale hoofden draaide zich in mijn richting.

En daar bleef het bij, getuige het feit dat ik dit nog gewoon kan typen.